Pedro Salinas en esperanto: ayer te besé en los labios

Composición número 36 de La voz a ti debida: Ayer te besé en los labios.

[36][36]
Hier’ vin mi kisis lipe.
Vin mi kisis lipe. Densaj
ruĝaj. Tiom kurta kiso
ke ĝi daŭris pli ol fulmo,
ol miraklo, pli.
La tempo
post al vi kiso
mi ĝin volis por nenio
jam, por nenio
mi volantis ĝin antaŭe.
Ekis, finiĝis per ĝi.

Hodiaŭ mi kisas kison;
mi solas kun miaj lipoj.
Metitaj
viabuŝe ne, ne plu
—kien ĝi al mi elglitis?—.
Metitaj
ĉe l’ kiso mia al vi
hier’, en la kunaj buŝoj
de l’ kis’ ili kisiĝantis.
Kaj daŭras ĉi kiso pli
ol silento, ol la lumo,
ĉar nun ne plu estas karno
aŭ buŝo kion mi kisas,
elglitinta, forfuĝinta.
Ne.
Mi vin kisantas pli diste.
Ayer te besé en los labios.
Te besé en los labios. Densos,
rojos. Fue un beso tan corto
que duró más que un relámpago,
que un milagro, más.
El tiempo
después de dártelo
no lo quise para nada
ya, para nada
lo había querido antes.
Se empezó, se acabó en él.

Hoy estoy besando un beso;
estoy solo con mis labios.
Los pongo
no en tu boca, no, ya no
—¿adónde se me ha escapado?—.
Los pongo
en el beso que te di
ayer, en las bocas juntas
del beso que se besaron.
Y dura este beso más
que el silencio, que la luz.
Porque ya no es una carne
ni una boca lo que beso,
que se escapa, que me huye.
No.
Te estoy besando más lejos.
Imprimir

2 Comentarios

  1. cspinolawp said:

    Belega poemo belege esperantigita. Gratulon!

    22 marzo 2016
    Reply
    • Enric Baltasar said:

      Koran dankon, Carlos 🙂

      9 abril 2016
      Reply

Deja un comentario